لغت نامه دهخدا
ریاکارانه. [ ن َ / ن ِ ] ( ق مرکب ) از روی ریاکاری. ریایی. ( یادداشت مؤلف ).
ریاکارانه. [ ن َ / ن ِ ] ( ق مرکب ) از روی ریاکاری. ریایی. ( یادداشت مؤلف ).
از روی ریاکاری. ریایی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 پدیدهای که در قرن ۵ قمری (۱۱ میلادی) دیده میشود پیش گرفتن تقوا و دین داری ریاکارانهای از سوی حکام برای جلب نظر طبقات مذهبی بوده؛ از سوی دیگر نظامیان همواره برای جلوگیری از افزایش قدرت مرکزی، طبقات مذهبی را علیه آنها یاری میدادند.
💡 داوتاک کرتوغ شاعر در سده هفتم میزیست و از او منظومه «دربارهٔ قتل ریاکارانه شاهزاده جوانشیر آلبانیا»