Tyrtaeus

💡 The Prince had to be content with the part of Tyrtaeus, and in odes, not deficient in merit, stirred the patriotic feelings of his countrymen.

شاهزاده مجبور بود به نقش تیرتائوس قناعت کند، و با سرودن قصایدی، که از شایستگی کم نداشتند، احساسات میهن‌پرستانه هموطنان خود را برمی‌انگیزاند.

💡 It will be enough to observe that in the earliest elegiac poets, such as Archilochus, Tyrtaeus and Theognis, reminiscences of Homeric language and thought meet us on every page.

کافی است توجه کنیم که در آثار شاعران مرثیه‌سرای اولیه، مانند آرخیلوخوس، تیرتائوس و تئوگنیس، در هر صفحه، یادآور زبان و اندیشه هومری به چشم می‌خورد.

💡 The anthology placed Tyrtaeus beside later martial verse.

این گلچین، تیرتائوس را در کنار اشعار رزمی بعدی قرار داد.

💡 An elegy by Tyrtaeus stirred the seminar to silence.

مرثیه‌ای از تیرتائوس، سکوت را در سمینار حاکم کرد.

💡 From the days of Tyrtaeus and Pindar, to Byron, Shelley, and Swinburne, one or other of these themes has been the seed of song.

از روزگار تیرتائوس و پیندار گرفته تا بایرون، شلی و سوینبرن، یکی از این مضامین، بذر ترانه‌ها بوده است.