Lucretius

💡 Set down the creation of the universe as related in Genesis and then add the pagan version outlined by Lucretius and both suddenly invite debate and discussion.

خلقت جهان را آنطور که در کتاب پیدایش آمده است، ثبت کنید و سپس نسخه بت‌پرستانه‌ای را که لوکرتیوس مطرح کرده است، اضافه کنید، ناگهان هر دو بحث و گفتگو را برمی‌انگیزند.

💡 The “seeds of disease” were almost certainly influenced by Democritean atomism and took inspiration from the Roman poet Lucretius, whose work had been rediscovered in the 15th century.

«بذرهای بیماری» تقریباً مطمئناً تحت تأثیر اتمیسم دموکریت بودند و از شاعر رومی لوکرتیوس الهام گرفته بودند، که آثارش در قرن پانزدهم دوباره کشف شده بود.

💡 Translators craft Lucretius into English that sings without flattening science into slogans.

مترجمان، لوکرتیوس را به انگلیسی‌ای تبدیل می‌کنند که بدون تبدیل علم به شعار، آواز بخواند.

💡 So there he is, among this philosophical elite, who share the rediscovered wisdom of such ancient authors as Plato and Lucretius, recently rediscovered in Florence.

بنابراین او آنجاست، در میان این نخبگان فلسفی، که حکمت دوباره کشف‌شده‌ی نویسندگان باستانی مانند افلاطون و لوکرتیوس را که اخیراً در فلورانس دوباره کشف شده است، به اشتراک می‌گذارند.

💡 Reading Lucretius, students meet atoms, swerves, and courage, discovering ancient clarity that still challenges anxious minds seeking cosmic reassurances.

دانش‌آموزان با خواندن آثار لوکرتیوس، با اتم‌ها، انحرافات و شجاعت آشنا می‌شوند و وضوح باستانی‌ای را کشف می‌کنند که هنوز هم ذهن‌های مضطربی را که به دنبال اطمینان‌های کیهانی هستند، به چالش می‌کشد.

💡 A professor paired Lucretius with modern physics, letting wonder outshine disciplinary turf wars.

یک استاد، لوکرتیوس را با فیزیک مدرن همراه کرد و اجازه داد شگفتی بر جنگ‌های درون رشته‌ای غلبه کند.