secular humanism

💡 By the 1980s, as Mr. Schmidt brings his story to a close, the Religious Right was portraying secular humanism as a threat to the nation’s hopes for morality and decency.

در دهه ۱۹۸۰، همانطور که آقای اشمیت داستان خود را به پایان می‌رساند، جناح راست مذهبی، انسان‌گرایی سکولار را به عنوان تهدیدی برای امیدهای ملت به اخلاق و نجابت به تصویر می‌کشید.

💡 Courses in secular humanism ask students to ground ethics in empathy, evidence, and shared vulnerability.

دوره‌های آموزشی انسان‌گرایی سکولار از دانشجویان می‌خواهند که اخلاق را بر همدلی، شواهد و آسیب‌پذیری مشترک بنا کنند.

💡 See here for Mark Oppenheimer's report from last weekend's secular humanism conference.

برای گزارش مارک اوپنهایمر از کنفرانس انسان‌گرایی سکولار آخر هفته گذشته اینجا را ببینید.

💡 Critics of secular humanism often caricature it, but its literature is richer than the slogans suggest.

منتقدان انسان‌گرایی سکولار اغلب آن را به سخره می‌گیرند، اما ادبیات آن غنی‌تر از آن چیزی است که شعارها نشان می‌دهند.

💡 He credits secular humanism with teaching him to argue fiercely and still respect opponents.

او معتقد است که انسان‌گرایی سکولار به او آموخته است که با قاطعیت استدلال کند و در عین حال به مخالفان خود احترام بگذارد.

💡 In the 1980s, well-funded and organized groups like the Christian right Moral Majority condemned books on secular humanism.

در دهه ۱۹۸۰، گروه‌های سازمان‌یافته و دارای بودجه کافی مانند گروه راست مسیحی «اکثریت اخلاقی» کتاب‌های مربوط به انسان‌گرایی سکولار را محکوم کردند.