rugged individualism

💡 “America is built on this idea of rugged individualism and that that has always been the connective tissue between the right and the left in conspirituality spaces,” he said.

او گفت: «آمریکا بر اساس این ایده فردگراییِ افراطی بنا شده است و این همیشه عامل پیوند راست و چپ در فضاهای معنوی بوده است.»

💡 In his remarks, he condemned the structural nature of poverty, saying “this country has socialism for the rich, rugged individualism for the poor.”

او در سخنان خود، ماهیت ساختاری فقر را محکوم کرد و گفت: «این کشور برای ثروتمندان سوسیالیسم و برای فقرا فردگرایی خشن دارد.»

💡 The novel critiques rugged individualism with affection, not scorn, asking for balance.

این رمان، فردگراییِ افراطی را با محبت، نه با تحقیر، نقد می‌کند و خواستار تعادل است.

💡 Mythologizing rugged individualism sometimes hides the scaffolding of community that made heroics possible.

اسطوره‌سازی فردگراییِ سرسخت، گاهی اوقات داربستِ جامعه‌ای را که قهرمانی‌ها را ممکن ساخته، پنهان می‌کند.

💡 Startups worship rugged individualism, then learn payroll requires teams, not cowboys.

استارتاپ‌ها فردگرایی افراطی را می‌پرستند، سپس می‌فهمند که سیستم حقوق و دستمزد به تیم نیاز دارد، نه کابوی‌ها.

💡 Gun debates obviously tie into larger questions about America and the belief in rugged individualism versus livable communities.

بحث‌های مربوط به اسلحه آشکارا به پرسش‌های بزرگ‌تری در مورد آمریکا و باور به فردگرایی افراطی در مقابل جوامع قابل سکونت گره می‌خورد.