play by ear

💡 Teachers sometimes play by ear, adjusting lesson plans when curiosity catches fire and students follow an unexpected thread productively.

معلمان گاهی اوقات با گوش دادن بازی می‌کنند و وقتی کنجکاوی شعله‌ور می‌شود و دانش‌آموزان به طور مؤثر یک رشته غیرمنتظره را دنبال می‌کنند، برنامه‌های درسی را تنظیم می‌کنند.

💡 Jazz ensembles play by ear, trading motifs fluidly as each soloist tests boundaries the rhythm section generously cushions.

گروه‌های جاز با گوش دادن می‌نوازند و موتیف‌ها را به صورت روان رد و بدل می‌کنند، در حالی که هر تک‌نواز مرزها را می‌آزماید و بخش ریتم را به طور سخاوتمندانه‌ای تحت تاثیر قرار می‌دهد.

💡 In fast-moving crises, we often play by ear, improvising messages while anchoring decisions to clear principles everyone already understands.

در بحران‌های سریع، ما اغلب با گوش‌هایمان بازی می‌کنیم، پیام‌ها را بداهه ارائه می‌دهیم و در عین حال تصمیمات را به اصول روشنی که همه از قبل می‌دانند، پیوند می‌دهیم.

💡 In his teaching Tony often encourages his students to play by ear, without sheet music.

تونی در تدریس خود اغلب شاگردانش را تشویق می‌کند که بدون نت موسیقی و با گوش دادن بنوازند.

💡 “I think it’s gonna be a little bit different. So we’ll just kind of play by ear when I get back home.”

«فکر می‌کنم یه کم متفاوت باشه. پس وقتی برگردم خونه، یه جورایی از نزدیک بازی می‌کنیم.»

💡 Orgeron said Stingley and LSU initially chose to wait on surgery because his injury was a nagging one in which it seemed prudent to “play by ear” and see if it improved without surgery.

اورگرون گفت استینگلی و دانشگاه ایالتی لوئیزیانا در ابتدا تصمیم گرفتند منتظر جراحی بمانند زیرا آسیب‌دیدگی او آزاردهنده بود و به نظر می‌رسید که عاقلانه است که «با احتیاط عمل کنند» و ببینند آیا بدون جراحی بهبود می‌یابد یا خیر.