philosophes

💡 For all the general delight of their existence, though, every time the Enlightenment philosophes put pen to paper they put their lives and liberty on the line.

با وجود تمام لذت عمومی وجودشان، هر بار که فیلسوفان روشنگری قلم به دست می‌گرفتند، زندگی و آزادی خود را به خطر می‌انداختند.

💡 Museums arrange the philosophes alongside censors, showing progress and pushback braided together.

موزه‌ها، فیلسوفان را در کنار سانسورچی‌ها قرار می‌دهند و پیشرفت و مقاومت را در هم می‌آمیزند.

💡 As Adams explained it, the French philosophes had invented the word, which became a central part of their utopian style of thinking and a major tenet in their school of folly.”

همانطور که آدامز توضیح داد، فیلسوفان فرانسوی این کلمه را اختراع کرده بودند که به بخش مرکزی سبک تفکر آرمان‌شهری آنها و اصل مهمی در مکتب حماقت آنها تبدیل شد.

💡 Teachers present the philosophes as networkers, because salons and printers functioned like social media, minus the alerts.

معلمان، فیلوزوف‌ها را به عنوان شبکه‌سازان معرفی می‌کنند، زیرا سالن‌ها و چاپخانه‌ها مانند رسانه‌های اجتماعی عمل می‌کردند، منهای هشدارها.

💡 The philosophes wrote letters obsessively, building a republic of conversation that newspapers later imitated imperfectly.

فیلوزوف‌ها با وسواس نامه می‌نوشتند و نوعی جمهوری گفتگو بنا کردند که روزنامه‌ها بعدها به طور ناقص از آن تقلید کردند.