Melanion

💡 In myth, Melanion (Hippomenes) wins Atalanta with golden apples, a strategy mixing wit and fate.

در اسطوره، ملانیون (هیپومنس) با سیب‌های طلایی، آتالانته را فتح می‌کند، راهبردی که ترکیبی از هوش و سرنوشت است.

💡 Miles rewrote the tale’s original ending—in which Aphrodite helps Melanion win the race and  get the girl—to reflect a more liberated time.

مایلز پایان اصلی داستان - که در آن آفرودیت به ملانیون کمک می‌کند تا در مسابقه برنده شود و دختر را به دست آورد - را بازنویسی کرد تا منعکس کننده زمان آزادتری باشد.

💡 Painters portray Melanion mid-throw, the fruit luminous against forests that look complicit.

نقاشان، ملانیون را در میانه‌ی درخت تصویر می‌کنند، میوه‌ای که در تضاد با جنگل‌هایی که در همسایگی آن قرار دارند، می‌درخشد.

💡 In learning's race Melanion Is beaten, one can see, By the new Atalanta; At Law School or Sorbonne, As at our native Granta, The girls the prize have won.

در مسابقه یادگیری، می‌توان دید که ملانیون مغلوب آتالانتای جدید شده است؛ در دانشکده حقوق یا سوربن، همانطور که در گرانتای زادگاهمان، دخترانی که جایزه را برده‌اند.

💡 The tale uses Melanion to ask whether victory without respect merits punishment.

این داستان از ملانیون استفاده می‌کند تا بپرسد که آیا پیروزی بدون احترام، سزاوار مجازات است یا خیر.