Admetus

💡 This news he took to Admetus, who at once set about finding a substitute for himself.

او این خبر را به آدمتوس رساند، و آدمتوس بی‌درنگ به دنبال جایگزینی برای خود گشت.

💡 As soon as Admetus was told of Hercules’ arrival, he came to meet him with no appearance of mourning except in his dress.

به محض اینکه از ورود هرکول به آدمتوس خبر داده شد، او بدون هیچ نشانه‌ای از سوگواری، جز لباس‌هایش، به استقبال او آمد.

💡 Hercules instantly declared that he would not trouble him with his presence at such a time, but Admetus steadily refused to let him go elsewhere.

هرکول فوراً اعلام کرد که در چنین زمانی با حضورش مزاحم او نخواهد شد، اما آدمتوس قاطعانه از اجازه دادن به او برای رفتن به جای دیگر خودداری کرد.

💡 Students debated whether Admetus deserved rescue, weighing hospitality against irresponsibility woven through the myth.

دانشجویان در مورد اینکه آیا آدمتوس سزاوار نجات بوده است یا خیر، بحث کردند و مهمان‌نوازی را در مقابل بی‌مسئولیتیِ نهفته در این افسانه سنجیدند.

💡 The opera’s Admetus learned humility, a lesson orchestrated with strings that sighed like doors closing gently.

آدمتوسِ اپرا فروتنی آموخت، درسی که با سازهای زهی هماهنگ شده بود، سازهایی که مانند درهایی که به آرامی بسته می‌شدند، آه می‌کشیدند.

💡 A modern poem placed Admetus in traffic, bargaining with time while sirens braided through evening rain.

یک شعر مدرن، آدمتوس را در ترافیک نشان می‌دهد که با زمان چانه می‌زند، در حالی که آژیرها در میان باران عصرگاهی به گوش می‌رسند.