Tithonus

💡 A seminar used Tithonus to discuss the cost of unending life.

سمیناری از Tithonus برای بحث در مورد هزینه زندگی بی پایان استفاده کرد.

💡 When the Greek goddess Eos asked the gods to grant her mortal lover Tithonus eternal life, she neglected to add a necessary codicil to the celestial contract — that he have eternal youth as well.

وقتی الهه یونانی، ائوس، از خدایان خواست که به معشوق فانی‌اش تیتونوس زندگی ابدی عطا کنند، از اضافه کردن یک متمم ضروری به قرارداد آسمانی - مبنی بر اینکه تیتونوس نیز جوانی ابدی داشته باشد - غافل شد.

💡 Tithonus himself had a strange fate.

خود تیتونوس سرنوشت عجیبی داشت.

💡 So begins Tennyson’s haunting poem “Tithonus,” a meditation on death as part of the natural order of things.

اینگونه شعر فراموش‌نشدنی تنیسون با عنوان «تیتونوس» آغاز می‌شود، تأملی بر مرگ به عنوان بخشی از نظم طبیعی امور.

💡 The poem of Tithonus aches over immortality without youth.

شعر تیتونوس از جاودانگی بدون جوانی رنج می‌برد.

💡 Painters show Tithonus fading as dawn’s chariot rises.

نقاشان، تیتونوس را در حال محو شدن با طلوع ارابه سپیده دم نشان می‌دهند.