Laius

💡 Jocasta tries to reassure her husband that oracles don’t always get it right by telling him that one once told Laius that he would die by his son’s end.

یوکاسته سعی می‌کند با گفتن این که یک بار شخصی به لایوس گفته بود که او تا زمان مرگ پسرش خواهد مرد، به شوهرش اطمینان دهد که پیشگویی‌ها همیشه درست از آب در نمی‌آیند.

💡 He, too, like Laius, thought to make it impossible for the oracle to come true; he resolved never to see Polybus again.

او نیز، مانند لایوس، در اندیشه‌ی آن بود که تحقق پیشگویی را غیرممکن سازد؛ او تصمیم گرفت دیگر هرگز پولیبوس را نبیند.

💡 All he must do is find the murderer of Laius, the former king whom he replaced both on the throne and in Queen Jocasta’s bed.

تنها کاری که او باید انجام دهد این است که قاتل لایوس، پادشاه سابق را که او هم بر تخت سلطنت و هم در رختخواب ملکه جوکاستا به جای او نشانده است، پیدا کند.

💡 This tale, which became one of the best examples of self-fulling prophecy, shows how Oedipus and his father, Laius, unconsciously (or maybe consciously?) manifested their fate.

این داستان که به یکی از بهترین نمونه‌های پیشگویی خودکامبخش تبدیل شد، نشان می‌دهد که چگونه ادیپ و پدرش، لایوس، ناخودآگاه (یا شاید آگاهانه؟) سرنوشت خود را رقم زدند.

💡 Understandably, his father, Laius — king of Thebes — wasn’t particularly keen on the idea, so he left baby Oedipus on a mountain to die.

قابل درک است که پدرش، لایوس - پادشاه تبس - چندان به این ایده علاقه‌ای نداشت، بنابراین ادیپ نوزاد را در کوهی رها کرد تا بمیرد.