lemures

💡 “You’re right, Hazel. This neighborhood is filled with lemures.”

«حق با توئه، هیزل. این محله پر از لموره.»

💡 Folklore treats lemures as cautionary figures; communities treat grief with casseroles and kind visits instead.

فرهنگ عامه با لمورها به عنوان موجوداتی عبرت‌آموز رفتار می‌کند؛ جوامع در عوض با غذاهای گوشتی و دیدارهای محبت‌آمیز با غم و اندوه برخورد می‌کنند.

💡 “Lemures go back to Roman times. They hang around a lot of Italian cities, but I’ve never felt so many in one place. My mom told me...”

«قدمت لمورها به دوران روم برمی‌گردد. آنها در بسیاری از شهرهای ایتالیا پرسه می‌زنند، اما من هرگز این همه لمور را در یک جا حس نکرده‌ام. مادرم به من گفت...»

💡 In class, we separated lemures myth from archaeological evidence patiently.

در کلاس، ما با صبر و حوصله افسانه‌های مربوط به لمورها را از شواهد باستان‌شناسی جدا کردیم.

💡 The Lemures or Larvae were the spirits of the wicked dead and were greatly feared.

لمورها یا لاروها ارواح مردگان شرور بودند و بسیار مورد ترس بودند.

💡 “Roman dead are everywhere here...Lares. Lemures. They’re watching. They’re angry.”

«مردگان رومی اینجا همه جا هستند... لارس. لمور. آنها دارند تماشا می‌کنند. آنها عصبانی هستند.»