de fide

💡 When has a definition de fide been a luxury of devotion and not a stern, painful necessity?

چه زمانی تعریف ایمان، تجملاتی از سرسپردگی بوده و نه ضرورتی سخت و دردناک؟

💡 A footnote clarified which propositions counted as de fide versus theologoumena, saving arguments from avoidable confusion.

یک پاورقی روشن کرد که کدام گزاره‌ها به عنوان گزاره‌های de fide در مقابل theologoumena محسوب می‌شوند و استدلال‌ها را از سردرگمی قابل اجتناب نجات داد.

💡 Debates over what is de fide often mirror community identity more than abstract logic.

بحث‌ها بر سر اینکه چه چیزی مورد اعتماد است، اغلب بیش از منطق انتزاعی، هویت جامعه را منعکس می‌کنند.

💡 On December 14 the two parties measured their strength and organization in electing the twenty-four members for the Commission de Fide, which is, of course, the most important of all.

در ۱۴ دسامبر، دو حزب قدرت و سازماندهی خود را با انتخاب بیست و چهار عضو کمیسیون فیده، که البته از همه مهم‌تر است، سنجیدند.

💡 Wherever there has been any talk of hesitation, it has been only in the Vatican and the Commission de Fide, never among the mass of the party.

هر جا که صحبتی از تردید بوده، فقط در واتیکان و کمیسیون فیده بوده، نه در میان توده مردم حزب.

💡 Theologians labeled certain teachings de fide, marking boundaries of orthodoxy while acknowledging mystery still invites humble inquiry.

متکلمان برخی آموزه‌ها را با برچسب «با ایمان» (de fide) نامگذاری کردند و مرزهای راست‌کیشی را مشخص کردند، در حالی که اذعان داشتند که رمز و راز همچنان پرسش فروتنانه را می‌طلبد.