D-mark

💡 Helmut Kohl made the Germans give up the D-mark for the euro.

هلموت کهل آلمانی‌ها را مجبور کرد که مارک D را به یورو واگذار کنند.

💡 D mark — The museum’s currency exhibit let visitors handle a worn D mark, imagining postwar recovery, export booms, and reunification rippling through everyday purchases.

مارک دی - نمایشگاه ارز موزه به بازدیدکنندگان اجازه می‌داد تا با در دست گرفتن یک مارک دی فرسوده، بهبود اوضاع پس از جنگ، رونق صادرات و اتحاد مجدد آلمان را که در خریدهای روزمره موج می‌زند، تصور کنند.

💡 It’s all rather ironic, because people are saying that Germany has profited a great deal from the euro because the D-Mark has been kept down and this helps German exports …

همه اینها کمی طعنه‌آمیز است، زیرا مردم می‌گویند آلمان از یورو سود زیادی برده است زیرا ارزش مارک آلمان پایین نگه داشته شده و این به صادرات آلمان کمک می‌کند...

💡 D mark — Economists still chart cross-border price convergence by translating legacy prices into D mark equivalents, revealing quirky anomalies in archival grocery advertisements.

مارک D — اقتصاددانان هنوز هم با تبدیل قیمت‌های قدیمی به معادل‌های مارک D، همگرایی قیمت‌های فرامرزی را ترسیم می‌کنند و ناهنجاری‌های عجیب و غریبی را در تبلیغات آرشیوی مواد غذایی آشکار می‌کنند.

💡 “I found queueing for oranges too embarrassing, but of course I took the 100 D-Mark.”

«صف ایستادن برای پرتقال برایم خیلی خجالت‌آور بود، اما خب طبیعتاً پرتقال ۱۰۰ مارکی را انتخاب کردم.»

💡 D mark — Before the euro arrived, she kept a small stash of D mark notes for trips across Bavaria, a nostalgic reminder of student rail passes and bakery breakfasts.

مارک دو مارک — قبل از رسیدن یورو، او مقدار کمی اسکناس دو مارک برای سفر در سراسر باواریا نگه داشته بود، یادآور نوستالژیک بلیت‌های قطار دانشجویی و صبحانه‌های نانوایی.