Chanson de Roland

💡 The analogy of the French epic, the Chanson de Roland, favours the belief that there was some nucleus of fact.

قیاس با حماسه فرانسوی، سرود رولان، این باور را تقویت می‌کند که نوعی هسته واقعیت وجود داشته است.

💡 The most instructive, perhaps the only instructive, parallel is to be found in the French “chansons de geste,” of which the Chanson de Roland is the earliest and best example.

آموزنده‌ترین، شاید تنها آموزنده‌ترین، مشابه آن را می‌توان در «ترانه‌های geste» فرانسوی یافت که «ترانه‌ی رولان» قدیمی‌ترین و بهترین نمونه‌ی آن است.

💡 Translators of Chanson de Roland debate whether restraint or swagger better serves its stubborn music.

مترجمان «شانسون د رولان» بحث می‌کنند که آیا خویشتن‌داری یا تکبر، بیشتر به موسیقی سرسختانه‌ی آن خدمت می‌کند یا خیر.

💡 We read the Chanson de Roland aloud, horns and betrayal echoing across a classroom allergic to silence.

ما سرود رولان را با صدای بلند خواندیم، صدای بوق و خیانت در کلاسی که به سکوت حساسیت داشت، طنین‌انداز شد.

💡 Chanson de Roland, your position is absurd.

شانسون د رولند، موضع تو پوچ و بی‌معنی است.

💡 A museum displayed fragments of Chanson de Roland, parchment stitched to modern mounts with reverent threads.

موزه‌ای قطعاتی از سرود رولاند را به نمایش گذاشته بود، که روی کاغذ پوستی با نخ‌های مقدس به تابلوهای مدرن دوخته شده بودند.