Gounod

💡 Earlier this summer, she made her debut at the Paris Opera in Charles Gounod’s “Faust.”

اوایل تابستان امسال، او اولین اجرای خود را در اپرای پاریس با نمایش «فاوست» اثر شارل گونو انجام داد.

💡 The end of the ceremony featured music by Gounod, Tchaikovsky, Spohr and Beethoven, wresting the funeral music from the hands of British composers.

پایان مراسم با اجرای موسیقی گونو، چایکوفسکی، اشپور و بتهوون همراه بود و موسیقی مراسم تشییع جنازه را از چنگ آهنگسازان بریتانیایی درآورد.

💡 Singers joke that Gounod writes thank-you notes for the voice, phrases that sit naturally yet reward breath discipline and impeccable diction.

خوانندگان به شوخی می‌گویند که گونو برای صدا یادداشت‌های تشکر می‌نویسد، عباراتی که طبیعی به نظر می‌رسند اما در عین حال نظم تنفسی و طرز بیان بی‌عیب و نقص را ارج می‌نهند.

💡 She championed Charles Gounod and Jules Massenet, and inspired a novel by George Sand.

او از شارل گونو و ژول ماسنه حمایت کرد و الهام‌بخش رمانی از ژرژ ساند بود.

💡 A program paired Gounod with Fauré, weaving a century of French lyricism into one pleasantly luminous evening.

در یک برنامه، گونو و فوره با هم تلفیق شدند و یک قرن غزل‌سرایی فرانسوی را در یک شب دلنشین و نورانی به هم پیوند دادند.

💡 The overture by Gounod floated through the hall, elegant and generous, like a courteous bow before the drama began in earnest.

پیش درآمد گونو، همچون تعظیمی مؤدبانه پیش از آغاز جدی نمایش، با ظرافت و سخاوت در سالن به جریان افتاد.