Carthage

💡 Coins bearing Hasdrubal’s name survive as tiny, stubborn press releases from Carthage.

سکه‌هایی که نام هاسدروبال را بر خود دارند، به صورت بیانیه‌های مطبوعاتی کوچک و سرسختانه‌ای از کارتاژ باقی مانده‌اند.

💡 A museum diorama of Carthage showcased harbor engineering so advanced it still humbles contemporary planners.

یک شهرفرنگ موزه‌ای از کارتاژ، مهندسی بندر را چنان پیشرفته به نمایش گذاشت که هنوز هم برنامه‌ریزان معاصر را فروتن می‌کند.

💡 Archaeologists at Carthage balance excavation with preservation, mindful that modern neighborhoods share the same sunlit coastline.

باستان‌شناسان در کارتاژ، با توجه به اینکه محله‌های مدرن از همان خط ساحلی آفتاب‌گیر برخوردارند، بین حفاری و حفاظت تعادل برقرار می‌کنند.

💡 Speaking in the Roman Senate more than 2,100 years ago, Cato the Elder famously ended his speeches with the well-worn line “Carthage must be destroyed.”

کاتو بزرگ، بیش از ۲۱۰۰ سال پیش، در مجلس سنای روم سخنرانی کرد و سخنان خود را با جمله‌ی معروف «کارتاژ باید نابود شود» به پایان رساند.

💡 As the home of ancient Carthage and its Punic culture, and as a major Roman colony that helped provide the empire with food, Tunisia is awash with classical-era sites and archaeological remains.

تونس، به عنوان خاستگاه کارتاژ باستانی و فرهنگ پونیک آن، و به عنوان یک مستعمره بزرگ رومی که به تأمین غذای امپراتوری کمک می‌کرد، مملو از مکان‌های باستانی و بقایای باستان‌شناسی مربوط به دوران کلاسیک است.

💡 Standing atop Byrsa Hill, we imagined Carthage bustling with traders, shipwrights, and arguments that once redirected empires.

با ایستادن بر فراز تپه بیرسا، کارتاژ را پر از تاجران، کشتی‌سازان و بحث‌هایی تصور کردیم که زمانی امپراتوری‌ها را به مسیر دیگری هدایت می‌کردند.