Betjeman

💡 John Betjeman was one of the most popular poets.

جان بتجمن یکی از محبوب‌ترین شاعران بود.

💡 In 1984, a new laureate was needed, following Betjeman's death.

در سال ۱۹۸۴، پس از مرگ بتجمان، به یک برنده جایزه جدید نیاز بود.

💡 A documentary traced how Betjeman championed threatened buildings, reminding planners that utility without beauty impoverishes civic life.

یک مستند نشان داد که چگونه بتجمن از ساختمان‌های در معرض خطر حمایت می‌کرد و به برنامه‌ریزان یادآوری کرد که سودمندی بدون زیبایی، زندگی مدنی را تضعیف می‌کند.

💡 On rainy afternoons, we read Betjeman aloud, his affection for suburban churches turning drizzle into stained-glass light.

بعدازظهرهای بارانی، ما با صدای بلند آثار بتجمان را می‌خوانیم، علاقه‌ی او به کلیساهای حومه‌ی شهر، نم‌نم باران را به نور شیشه‌های رنگی تبدیل می‌کند.

💡 Betjeman, he said, "called himself a poetic hack and there was some truth to this".

او گفت بتجمن «خودش را یک شاعر قلابی می‌نامید و این حرف تا حدودی حقیقت داشت».

💡 Tourists clutch slim Betjeman collections on trains, letting verse guide excursions between tea rooms, museums, and unexpected friendships.

گردشگران در قطارها مجموعه‌های نفیس بتجمن را در دست می‌گیرند و اجازه می‌دهند اشعار، راهنمای گشت و گذار آنها بین چایخانه‌ها، موزه‌ها و دوستی‌های غیرمنتظره باشد.