Aryanize

💡 Once the Nazi party came to power in Germany in 1933, leaders immediately set about making good on their pledges to “Aryanize” the country, segregating and marginalizing the Jewish population.

به محض اینکه حزب نازی در سال ۱۹۳۳ در آلمان به قدرت رسید، رهبران آن بلافاصله شروع به عمل به وعده‌های خود برای «آریایی کردن» کشور، جداسازی و به حاشیه راندن جمعیت یهودیان کردند.

💡 Hitler came to power in Germany in 1933, and soon afterward the Nazi Party took steps to “Aryanize” the universities.

هیتلر در سال ۱۹۳۳ در آلمان به قدرت رسید و کمی پس از آن حزب نازی گام‌هایی را برای «آریایی کردن» دانشگاه‌ها برداشت.

💡 Remembering efforts to Aryanize society helps inoculate democracies against euphemisms that disguise persecution as administrative efficiency and reminds institutions to protect minorities proactively.

یادآوری تلاش‌ها برای آریایی کردن جامعه، به واکسینه کردن دموکراسی‌ها در برابر حسن تعبیرهایی که آزار و اذیت را به عنوان کارایی اداری پنهان می‌کنند، کمک می‌کند و به نهادها یادآوری می‌کند که از اقلیت‌ها به طور پیشگیرانه محافظت کنند.

💡 Historians document policies to Aryanize businesses under fascism, tracking confiscations, coerced sales, and survivors’ legal struggles for restitution afterward.

مورخان، سیاست‌های آریایی‌سازی کسب‌وکارها در دوران فاشیسم را مستند می‌کنند و مصادره‌ها، فروش‌های اجباری و مبارزات حقوقی بازماندگان برای جبران خسارت‌های پس از آن را پیگیری می‌کنند.

💡 Curricula teach how regimes attempted to Aryanize culture, replacing artists, teachers, and librarians, then burning archives to erase inconvenient pluralism.

برنامه‌های درسی آموزش می‌دهند که چگونه رژیم‌ها تلاش کردند فرهنگ را آریایی کنند، هنرمندان، معلمان و کتابداران را جایگزین کردند و سپس بایگانی‌ها را سوزاندند تا کثرت‌گرایی ناخوشایند را از بین ببرند.