لغت نامه دهخدا - صفحه 141
- غلف
- کلاته اسداﷲخان
- قصائب
- قباق تپه
- له و لورده
- لزجی
- سنگلی
- رأس الورغ
- یاسین اباد
- علی نمراوی
- خط نور
- رضا دادن
- بی دریغ
- محتور
- غرابیل
- اسفید دشت
- بزکی
- خود شو
- ماهان مه
- بروجی
- بوسفور
- ابن القصاب
- جام بدست داشتن
- معاضیل
- تلخ ارتیج
- توتیا شدن
- حرف تعجب
- مفروش
- خوزده
- امانت لعلپوری
- مسرت بخش
- سینه ٔ بازی
- ابوالمنازل
- طرطبانیه
- خمشتر
- بسطی
- کارتازس
- جاسبار ولی
- متمضی
- هرجل
- المتوکل علی ا
- شیرآور
- تبذر
- پوژنگ
- بذخت
- دست آختن
- قبغلوجه
- جبرائیل حوشب
- حره ٔ لبن
- هبهبیه
- ارضین
- عرض افتادن
- هنبته
- بطبطه
- بهشت گنگ
- سمسق
- متلبب
- باغ میربیک
- کثیر الورق
- جز زدن
