بکاند (Backend) اصطلاحی در دنیای برنامهنویسی است که به بخش پنهان و غیر قابل مشاهده یک وبسایت یا برنامه اشاره دارد که مسئول پردازش دادهها، ذخیرهسازی اطلاعات و مدیریت عملکردهای اصلی است. به عبارت دیگر، این بخش شامل همه چیزهایی است که کاربران نمیبینند، اما برای عملکرد صحیح وبسایت یا برنامه ضروری است.
اجزای اصلی بکاند
سرور: یک کامپیوتر است که درخواستهای کاربران را دریافت و پردازش میکند. وقتی شما یک وبسایت را باز میکنید، در واقع به سروری متصل میشوید که اطلاعات آن وبسایت را در اختیار شما قرار میدهد.
پایگاه داده: محلی است که اطلاعات و دادهها (مانند اطلاعات کاربران، محصولات و مقالات) ذخیره میشود. برای مثال، وقتی شما یک حساب کاربری جدید در یک وبسایت ایجاد میکنید، اطلاعات شما در پایگاه داده ذخیره میشود.
زبانهای برنامهنویسی: برای ساخت بکاند، از زبانهای برنامهنویسی مختلفی استفاده میشود، مانند Python، PHP، Ruby، Java و Node.js. این زبانها به توسعهدهندگان اجازه میدهند تا منطق و عملکردهای لازم را برای وبسایت یا برنامه پیادهسازی کنند.
فریمورکها: مجموعهای از ابزارها و کتابخانهها هستند که به توسعهدهندگان کمک میکنند تا سریعتر و آسانتر برنامهنویسی کنند. برای مثال، Django و Flask برای Python و Laravel برای PHP فریمورکهای معروفی هستند.
چگونه بکاند کار میکند؟
وقتی شما در یک وبسایت عملیاتی انجام میدهید (مثل ثبتنام یا خرید)، این درخواست به سرور ارسال میشود. سرور این درخواست را پردازش کرده و با استفاده از پایگاه داده، اطلاعات لازم را پیدا میکند. سپس سرور نتیجه را به کاربر برمیگرداند.