برقى

[ویکی اهل البیت] لقب برقی مربوط به دو نفر از راویان حدیث شیعه است :
ابو عبد الله محمد بن خالد برقی (پدر)
احمد بن محمد بن خالد برقی (پسر)

💡 آن ملاعين كه با سر امام حسين عليه السلام بودند پنهان از آنجا بيرون رفتند و بهمرزين رسيدند و آن اول شهرى است از شهرهاى شام. نصر بن عتبه لعين از طرف يزيدحاكم آنجا بود، شاديها كرد و شهر را آذين بست و همه شب به رقصمشغول بودند، ابرى و برقى پيدا شد و آذينها جمله بسوخت.

💡 مؤ لف: قريب به اين مضمون در تفسير برهان از صدوق روايت شده، برقى نيز صدرحديث را در كتاب محاسن خود از خيثمه از حضرت ابى جعفر (عليهالسلام ) روايت كرده.تفسيرى كه در اين روايات براى حرج شده مناسب با آن معنايى است كه ما از راغبنقل كرديم.

💡 مثال پيشين درباره حرمان منافقان از بينش صحيح بود ومثال كنونى درباره حرمان آنان از گرايش و رفتار درست. منافقان درمانده، مانند مسافران راه گم كرده اى هستند كه گرفتار بارانى شديد، همراه با ابرهايىغليظ و تيره و رعد و برقى هراس انگيز و مرگبار شده اند.

💡 و برقى در كتاب محاسن به سند خود از ابى الجارود از امام باقر (عليه السلام ) روايتآورده كه در تفسير آيه: (فلا و ربك لا يؤ منون حتى...) فرموده: تسليم عبارت استاز اين كه به حكم رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله ) راضى بوده، و به داورى آن جنابقناعت كند.

💡 آن ملاعين كه با سر امام حسين عليه السلام بودند پنهان از آنجا بيرون رفتند و بهمرزين رسيدند و آن اول شهرى است از شهرهاى شام. نصربن عتبه لعين از طرف يزيدحاكم آنجا بود، شاديها كرد و شهر را آذين بست و همه شب به رقصمشغول بودند، ابرى و برقى پيدا شدو آذينها جمله بسوخت.

💡 مولف: اين روايت را برقى هم در كتاب محاسن خود آورده، و خواننده توجه فرمود كهشفاعت در آيه مطلق است، هم شفاعت تكوينى يعنى وساطت اسباب راشامل مى شود، و هم شفاعت تشريعى و اصطلاحى راكه همان شفاعتآل محمد (صلى الله عليه و آله و سلم ) است.