اصرم اشهلی

اصرم اشهلی که در منابع تاریخی با نام «أصیرم» نیز شناخته می‌شود، همان عمرو بن ثابت بن وقیش انصاری از طایفه بنی‌عبدالاشهل در مدینه است که در شمار صحابه پیامبر اسلام قرار دارد. او شخصیتی است که در تاریخ اسلام به دلیل سرگذشت خاص و متفاوت خود شهرت یافته است، زیرا تا پیش از واقعه غزوه احد هنوز اسلام را به‌طور رسمی نپذیرفته بود. در روز جنگ احد، زمانی که سپاه مسلمانان با مشرکان درگیر بود، او به اسلام گرایش پیدا کرد و در همان میدان نبرد به یاری مسلمانان شتافت. اصرم چون تازه مسلمان شده بود، حتی با اینکه پس از اسلام آوردن فرصت انجام اعمالی مانند نماز خواندن را پیدا نکرده بود، با نیت خالص وارد میدان جنگ شد و در کنار مسلمانان با دشمنان مبارزه کرد. او در جریان همین نبرد سخت، بر اثر جراحات شدید در میدان احد به شهادت رسید و جان خود را در راه ایمان تازه‌اش فدا کرد. در منابع روایی آمده است که پیامبر اسلام درباره او فرمودند که از اهل بهشت است، که این بیان نشان‌دهنده ارزش ایمان صادقانه و لحظه‌ای اوست. لقب «اصرم» یا «أصیرم» به معنای کسی است که دچار بریدگی یا جراحت شدید شده باشد و این لقب به وضعیت جسمی یا حادثه‌ای که برای او رخ داده اشاره دارد. او از جمله افرادی است که داستان زندگی‌اش در منابع اسلامی به عنوان نمونه‌ای از ایمان ناگهانی اما خالص و صادقانه ذکر شده است. اصرم اشهلی با وجود زمان کوتاه مسلمان بودن، به دلیل نیت پاک و حضور در میدان جهاد، جایگاه ویژه‌ای در تاریخ صحابه پیدا کرده است. بنابراین او نمادی از پذیرش سریع حق و ارزش ایمان قلبی حتی در آخرین لحظات زندگی به شمار می‌آید.