حنظله بن ابیعامر، مشهور به غسیلالملائکه، از اصحاب پیامبر اکرم(ص) و از شهدای جنگ احد است. او از تیره بنیعمرو بن عوف از قبیله اوس بود. پدرش، ابوعامر عبدعمرو بن صیفی، از شخصیتهای مهم دوران جاهلیت به شمار میرفت که پس از هجرت پیامبر(ص) به مدینه، به دلیل حسادت، به مکه نزد قریش رفت و به مخالفت پرداخت. حنظله و عبدالله بن عبدالله اُبَیّ، پس از مسلمان شدن، از پیامبر(ص) درخواست کردند تا پدران خود را به سبب نفاق و دشمنیشان به قتل برسانند؛ اما پیامبر(ص) آنان را از این عمل منع کردند.
بر پایه منابع تاریخی، حنظله که تازه ازدواج کرده بود، در شب پیش از جنگ احد با اجازه پیامبر(ص) نزد همسرش، جمیله دختر عبدالله بن اُبی، ماند و بامدادان عازم میدان نبرد شد. همسرش، بر اساس خوابی که دیده و آن را نشانه شهادت حنظله تعبیر کرده بود، از چهار تن از خویشاوندان خود گواهی گرفت که آن شب را با همسرش گذرانده است؛ چرا که میترسید در آینده درباره نسب فرزندی که ممکن بود از این وصلت متولد شود، اختلافی رخ دهد.
در میدان جنگ احد، حنظله بر ابوسفیان چیره شد و قصد کشتن او را داشت؛ اما شداد بن اسود بن شعوب، حنظله را به شهادت رساند. پیامبر اکرم(ص) در همان لحظه فرمودند: «فرشتگان او را غسل میدهند.» از آن پس، حنظله به «غسیلالملائکه» و فرزندانش به «بنیغسیلالملائکه» شهرت یافتند. شهادت او برای مشرکان قریش، به ویژه ابوسفیان، بسیار بااهمیت بود؛ تا جایی که به مناسبت آن اشعار و رجزهایی سرودند. پس از جنگ، هنگامی که ابوسفیان و ابوعامر در جستوجوی پیکر پیامبر(ص) بودند، به بدن حنظله برخوردند و ابوعامر مرثیهای برای فرزندش خواند و او را گرامیتر از همه شهدای احد دانست.
