لغت نامه دهخدا
کهبل. [ ک ُ ب َ / ک َ ب ُ ] ( ص ) به معنی بی عقل و احمق و ابله باشد. ( برهان ). کهبله. احمق و ابله را گویند. ( آنندراج ) ( فرهنگ رشیدی ). رجوع به کهبله شود.
کهبل. [ ک َ ب َ ] ( ع ص ) پست قامت. ( منتهی الارب ). کوتاه قامت. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || ( اِ ) درختی است بزرگ. ( منتهی الارب ). نام درختی بزرگ همچون کنهبل.( از اقرب الموارد ). رجوع به کنهبل شود. || جو بزرگ خوشه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به کنهبل شود.