لغت نامه دهخدا
لاقط. [ ق ِ ] ( ع ص ) رفوگر. || بنده آزاد کرده و ماقط بنده لاقط و ساقط بنده ماقط و منه بنو ساقطبن ماقطبن لاقط. ( منتهی الارب ). || چیننده. برچیننده. از زمین برگیرنده.
لاقط. [ ق ِ ] ( ع ص ) رفوگر. || بنده آزاد کرده و ماقط بنده لاقط و ساقط بنده ماقط و منه بنو ساقطبن ماقطبن لاقط. ( منتهی الارب ). || چیننده. برچیننده. از زمین برگیرنده.
رفوگر. بنده آزاد کرده