لغت نامه دهخدا
قویری. [ ق ُ وَ ] ( اِخ ) ابراهیم، مکنی به ابواسحاق. از فضلا و فلاسفه و منطقیین معروف قرن سوم هجری و استاد متی بن یونس است و تفاسیری بر بعض کتب ارسطو مانند قاطیغوریاس و باری ارمینیاس و انالوطیقای اول و انالوطیقای دوم دارد. ابن ندیم نام وی را در شمار نام مترجمان ذکر کرده است. ( الفهرست ابن الندیم و تاریخ علوم عقلی در اسلام تألیف صفا ص 81 ). رجوع به ابراهیم قویری شود.
