لغت نامه دهخدا
دل ضعفه. [ دِ ض َ ف َ / ف ِ ] ( اِ مرکب ) در تداول، ضعف دل از گرسنگی یا از مشاهده منظره غم انگیز و حزن آور. رجوع به دل غشه شود.
- دل ضعفه داشتن؛ همیشه گرسنگی حس کردن. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
- دل ضعفه گرفتن؛ سخت متأثر و اندوهگین شدن از دیدن مجروحی یا نوحه گری برمرگ عزیزی.