لغت نامه دهخدا
بناقیس. [ ب َ ] ( ع اِ ) ج ِ بُنقوس، که شکوفه خربزه باشد. ( آنندراج ). || بناقیس الطرثوث؛ چیزیست کوچک که با گیاه طرثوث می روید. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
بناقیس
فرهنگ فارسی
جمع بنقوس که شکوف. خربزه باشد. یا بناقیس الطرثوث چیزیست کوچک که با گیاه طرثوث می روید.
