بالاقوتی

لغت نامه دهخدا

بالاقوتی. ( از ترکی، اِ مرکب ) ( مصحف بولاغ اتی، اوتی، اودی ترکی ) بمعنی گیاه چشمه. گیاه آب. اوتره. آب تره. و نیز رجوع به بالاغوتی شود.