حجیت ظن
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حجیت ظن، صحت استناد به ظنّ در استنباط حکم شرعی است.
حجیت ظن، به معنای صحت تمسک به ظن برای دست یابی به حکم واقعی در موارد عدم دست رسی به واقع است، که لازمه آن، منجّزیت در صورت مطابقت با واقع و معذّریت در صورت عدم مطابقت با واقع است.
فرق حجیت ظن با حجیت قطع
برخلاف قطع، ظن، حجیت ذاتی ندارد؛ یعنی حجیت، از لوازم ذاتی آن نیست، ولی چون تعبد به ظن امکان دارد و از آن محالی لازم نمی آید، می توان آن را حجت قرار داد.
راه حجت قرار دادن ظن
راه حجت قرار دادن ظن، یا جعل شارع، یا تحقق مقدمات انسداد کبیر و یا خبر دادن شارع به عدم عقاب عمل کننده به ظن می باشد.بنابراین درباره حجیت ظن در دو مقام بحث می شود:۱. حجیت ظن خاص؛ ۲. حجیت ظن مطلق.در جایی که دلیل خاص وجود دارد که شارع بعضی از ظنون را حجت قرار داده، بحث حجیت ظن خاص مطرح می گردد.و در جایی که دلیل حجیت ظن، انسداد باب علم و علمی باشد، حجیت ظن مطلق مطرح می شود.
نکته اول
...
جمله سازی با حجیت ظن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در مباحث اصولی، بحث حجیت ظن به این موضوع میپردازد که آیا میتوان بر اساس گمان و حدس قوی، حکم شرعی صادر کرد یا خیر.
💡 برخی از مذاهب اسلامی معتقدند که حجیت ظن در موارد خاص و با شرایط معین، میتواند برای استنباط احکام الهی مورد استفاده قرار گیرد.
💡 بحث پیرامون حجیت ظن یکی از چالشبرانگیزترین مباحث در علم اصول فقه است که نظرات متعددی در مورد آن وجود دارد.