کلمه «النجوج» به معنای درخت یا چوبی خوشبو است که رایحهای شبیه عود دارد و معمولاً برای خوشبو کردن فضا استفاده میشود. در منابع تاریخی، این کلمه با اصطلاحاتی مانند یلنجوج، یلنجج و الوة مرتبط است و همگی به چوب یا عود خوشبو اشاره دارند. چوب النجوج یا یلنجوج برای تهیه بخور یا عطرهای سنتی به کار میرود و در مراسم مذهبی و فرهنگی ارزشمند شمرده میشود. النجوج معمولاً چوبی گرانبها است و در تهیه عود، بخور و رایحههای سنتی شرق و جنوب شرق آسیا کاربرد داشته است. در منابع لغوی و ادبی، النجوج به عنوان نمونهای از مواد خوشبو و معطر ثبت شده و در تاریخ عطریات و بخورها اهمیت دارد. خواص آن علاوه بر رایحه خوش، در متون سنتی به اثرات آرامشبخش و خوشایند آن نیز اشاره شده است.
النجوج
لغت نامه دهخدا
النجوج. [ اَ ل َ ] ( اِ ) درختی است که مثل عود عطر و رایحه دارد. ( فرهنگ جهانگیری ). رجوع به النجج و یلنجوج و الوة شود.