لغت نامه دهخدا
صهد. [ ص َ ] ( ع مص ) سوختن گرمی آفتاب کسی را. ( منتهی الارب ). گرمی آفتاب در کسی اثر کردن. ( تاج المصادر بیهقی ).
صهد. [ ص َ ] ( ع مص ) سوختن گرمی آفتاب کسی را. ( منتهی الارب ). گرمی آفتاب در کسی اثر کردن. ( تاج المصادر بیهقی ).
سوختن گرمی آفتاب کسی را