غیطله

( غیطلة ) غیطلة. [ غ َ طَ ل َ ] ( ع مص ) تجارت گاو کردن گرفتن. ( منتهی الارب ذیل غطیل ). به تجارت گاو پرداختن. غیطل الرجل؛ جعل تجارته فی البقر. ( از اقرب الموارد ). در منتهی الارب چنانکه اشاره شد به این معنی و معنی قبلی و بعدی غطیله بتقدیم طاءبر یاء آمده و صاحب تاج العروس گوید: در قاموس غطیل آمده، ولی غلط است و درست آن غیطل است. رجوع به تاج العروس شود. || غیطله مردم در حدیث؛ درآمدن آنان در سخن و بلند گردیدن خروش ایشان. ( از منتهی الارب ذیل غطیل ) ( از اقرب الموارد ). || خوردن و نوشیدن و شادمانی بر امن و بی خوفی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || چیرگی خواب. ( منتهی الارب ). غلبه نُعاس. چیرگی پینگی. || ازدحام مردم. ( از اقرب الموارد ). || درهم شدگی و انبوهی و برآمدگی تاریکی شب. ( منتهی الارب ). اختلاط تاریکی شب. ( ناظم الاطباء ). درهم شدن تاریکی شب.سخت تاریک شدن شب. التجاج سواداللیل. ج، غَیاطِل. ( از اقرب الموارد ) ( از تاج العروس ). || ( اِ ) خروش و غوغا. ( منتهی الارب ). آواز و داد و فریاد. تقول: سمعت غیطلتهم و غیطلاتهم. || غیطله حرب؛ بسیاری آواز و فریاد و گرد و غبار در جنگ. ( از اقرب الموارد ). || ماده گاو دشتی. ( مهذب الاسماء ) ( دهار ). گاو ماده وحشی یا گاو ماده مطلقاً. ( از اقرب الموارد ). رجوع به معنی بعدی شود. || چارپای فریادکننده. ( از تاج العروس ). مال مُطغی. ( اقرب الموارد ). در منتهی الارب آمده: غیطلة، مال نافرمان کن مردم را. و صاحب تاج العروس گوید: غیطلة را «المال المطغی » معنی کرده اند. لیکن از فراء نقل کنند که مطغی از طغا طغواً بمعنی زیاده روی در ستم نیست، اگرچه بذهن چنین تبادر میکند، بلکه از «طغت البقرة الوحشیة طغیاً» است؛ یعنی گاو وحشی فریاد کرد و همچنین است طغی الثور، فتأمل ذلک. || نعمت دنیا. ( منتهی الارب ). نعیم دنیا. ( از اقرب الموارد ). || درختان انبوه و درهم. ( منتهی الارب ). اَجَمَة. ( اقرب الموارد ). ج، غَیطَل. ( منتهی الارب ) ( تاج العروس ). || جماعت درختان گز. ( منتهی الارب ).جماعةالطرفاء. ( تاج العروس ). || گروه مردم. ( منتهی الارب ). || ( ص ) شیردار از ماده گاو و آهو ماده. ج، غَیاطِل. ( منتهی الارب ). یکی غیاطل، بمعنی گاوان و آهوان شیردار. ( از اقرب الموارد ).
غیطلة.[ غ َ طَ ل َ ] ( اِخ ) در معجم البلدان آمده: غیطلة و ذات اَسلام، جایی از زمین یمامه در رحبةالهدار است. مخیس بن ارطاة گوید: تبدلت ذات اسلام فغیطلة - انتهی.