لغت نامه دهخدا ( مربغة ) مربغة. [ م ُ ب َ غ َ / م ُ ب ِ غ َ ] ( ع ص ) ناقه سیراب شده. ناقه ای که برای آشامیدن آزادش گذاشته اند تا هر قدر که می خواهد بیاشامد و فربه شود. ( از متن اللغة ). رجوع به مربغ و ارباغ شود.