گنده خویی

گنده خویی. [ گ َ دَ / دِ خوَ / خ ُ ] ( حامص مرکب ) با واو معدوله، صفت آنکه عرق بدنش عفن است. و رجوع به گنده خوی شود.

بد بو بودن عرق کسی.