لغت نامه دهخدا
واجف. [ ج ِ ] ( ع ص ) بی آرام. طپان. ( آنندراج ). مضطرب: قلب ُ واجف؛ یعنی دل مضطرب. ( از اقرب الموارد ). دل باتپش هراسان، مضطرب. ( ناظم الاطباء ). وَجّاف. ( المنجد ). طپنده. لرزنده. و رجوع به وجف شود.
واجف. [ ج ِ ] ( ع ص ) بی آرام. طپان. ( آنندراج ). مضطرب: قلب ُ واجف؛ یعنی دل مضطرب. ( از اقرب الموارد ). دل باتپش هراسان، مضطرب. ( ناظم الاطباء ). وَجّاف. ( المنجد ). طپنده. لرزنده. و رجوع به وجف شود.