وجف

وجف. [ وَ ] ( ع اِ ) نوعی از رفتار شتر و اسب. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || ( مص ) مضطرب و پریشان شدن. ( از اقرب الموارد ). طپیدن و بی آرام گشتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). وجیف. وُجوف. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || پوئیدن ستور. ( تاج المصادر بیهقی ).
- وجف ابل؛ به رفتار وجف رفتن شتر. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ): وجف الفرس و البعیر؛ عدا و سار العَنَق.

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۲(بار)
وجف و وجوف به معنی اضطراب آید «وَجْفُ الشَّیْ‏ء: اِضْطِراب». دلهایی در آن روز مضطرب و لرزانند. ایضا به معنی سرعت سیر و دویدن شتر و اسب است در مصباح آمده: وَجَفَ الْفَرَسُ وَالْبعیرُ وَ جیفاً: عدا» راغب می‏گوید: وجیف سرعت سیر شتر است. ایجاف: تاختن شتر و اسب «اَوْجَفْتُ الْبَعیرَ: اَسْرَعْتُهُ» شتر را به سرعت راه بردم. آن چیزها که خدا از آنها عاید پیغمبرش کرد شما اسبی و شتری بر آن نتاختید. مشروح آیه در «فی‏ء» گذشت.

💡 يعملون له ما يشاء من محاريب و تماثيل وجفان كالجواب و قدور راسيات مىساختند جنيان از براى او آنچه مى خواست از قصرها و بناهاى رفيع و مثالها و صورتها وكاسه ها مانند حوضهاى بزرگ و ديگهاى بزرگ كه نصب كرده بودند و از بسيارىبزرگى آنها را حركت نمى توانستند داد، اءعملواآل داود شكرا و قليل من عبادى الشكور (224) گفتيم كه:عمل كنيد و عبادت كنيد اى آل داود به شكر اين نعمتها و اندكى از بندگان من شكر كنندهاند.