لغت نامه دهخدا
وازنیچ. ( اِ ) ریسمانی را گویند که در ایام جشن و عیدها از جائی آویزند و بر آن نشسته در هوا آیندو روند. ( برهان ) ( آنندراج ). ظاهراً مصحف واذپیچ و باذپیچ است. ( از حاشیه برهان قاطع چ معین ). رجوع به وازنیج، بادپیچ، ارجوحه، وازپیچ، کاز، چنچولی شود.
