لغت نامه دهخدا
وازنیج. ( اِ ) بادپیچ و ریسمانی که از جایی آویزند و در جشنها و عیدها بر آن نشسته و در هوا آیند و روند کنند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به وازینچ و نیز رجوع به بادپیچ شود.
وازنیج
فرهنگ فارسی
باد پیچ و ریسمانی که از جایی آویزند و در جشنها وعید ها بر آن نشسته و در هوا آیند و روند کنند.
