لغت نامه دهخدا
دازه. [ زَ / زِ ] ( اِ ) دو چوب بلند که بر زمین فروبرند به اندک فاصله، و چوب دیگر بعرض بر بالای آن دو چوب بندند تا کبوتران و دیگر پرندگان بر آن بنشینند.( برهان ). || ترجمه لفظ هم هست. ( برهان ).اما به این معنی مصحف «وازه » و «واژه » است. ( حاشیه برهان چ معین ). || بازو. ( ناظم الاطباء ).
دازه. [ زَ / زِ ] ( اِ ) بوته ای است خاردار شبیه به گَوَن، دارای گلهای بنفش زیبا.
