دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] «حکیم میرزا محمدتقی»، معروف به «حاجی بابا» و «حاجی آقابابا»، متولد شیراز و ساکن تهران و معاصر فتحعلی شاه، محمد شاه و ناصرالدین شاه قاجار، از پزشکان خوش نام قرن سیزدهم هجری قمری بود. اگرچه تاریخ وفات وی را برخی سال 1290ق، ذکر کرده اند، اما مؤلف کتاب «تاریخ طب و طبابت در ایران» به سندی مربوط به 1289ق، اشاره می کند که ملک الاطباء شیرازی در آن سال به عنوان تولیت موقوفه ای انتخاب شده است و طبعا وفات وی را باید بعد از این زمان دانست.
ملک الاطباء شیرازی از جمله پزشکانی بود که در برابر ورود طب فرنگی موضع گیری و مقاومت کرده است و کتابی به نام «رساله جوهریه» در رد داروهای فرنگی و زیان های آنها به زبان عربی نگاشته است.
این حکیم خوش ذوق، طبع شعر لطیفی داشت، لذا کلیات پزشکی را به شعر درآورده و منتشر کرده است.
2. کتاب حافظ الصحة، در بهداشت؛
3. کتاب تسهیل العلاج، در درمان؛
4. رساله بحرانیه (که برای میرزا احمد طبیب تنکابنی، پزشک مخصوص فتحعلی شاه نوشته است)؛