مستقوس
لغت نامه دهخدا
مستقوس. [ م ُ ت َ وِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استقواس. منحنی و خمیده. ( از اقرب الموارد ). || ابروی مانا به کمان. ( منتهی الارب ). رجوع به استقواس شود.
جمله سازی با مستقوس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در محاسبات پیچیده هندسه، وقتی میخواهیم طول یک مسیر منحنی یا مستقوس را به طور دقیق محاسبه کنیم، باید از فرمولهای ریاضی بسیار دشوار استفاده نماییم.
💡 معماران با استفاده از خطوط مستقوس و منحنی در طراحی ساختمانهای مدرن، سعی میکنند تعادلی میان زیبایی بصری و استحکام سازهای ایجاد کنند.
💡 حرکت اجرام آسمانی در فضای بیکران به صورت خط مستقیم نیست، بلکه آنها مسیرهای مستقوس و بیضوی مشخصی را در کهکشان دنبال میکنند.