لغت نامه دهخدا
( طبحة ) طبحة. [ طَ ح َ ]( اِخ ) ( به معنی کشتن ) اول تواریخ ایام ملاحظه در باطح. جایگاهی است بین حلب و فرات. ( قاموس کتاب مقدس ).
( طبحة ) طبحة. [ طَ ح َ ]( اِخ ) ( به معنی کشتن ) اول تواریخ ایام ملاحظه در باطح. جایگاهی است بین حلب و فرات. ( قاموس کتاب مقدس ).
اول تواریخ ایام ملاحظه در باطح یا جایگاهی است بین حلب وفرات.