گلیم سیه

لغت نامه دهخدا

گلیم سیه. [ گ ِ م ِ ی َه ْ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) مجازاً بخت بد:
بس گلیم سیهاکز نظرت گشت سپید
نظر تو سیهی پاک بشوید ز گلیم.فرخی.

جمله سازی با گلیم سیه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 تا هست گلیم سیه بخت به روزن خورشید به ویرانه ما نور نبخشد

💡 بدان گلیم سیه درخور است روی سیاه چنانکه رنگ رکو درخورد به اصل رکو

💡 در گوشه تاریک و متروک اتاق قدیمی، آن گلیم سیه که سال‌ها از بین رفته بود، یادآور خاطرات تلخ دوران کودکی و روزهای سخت زندگی بود.

💡 شاعر با توصیف گلیم سیه در فضای داستان، سعی داشت حس تنهایی و انزوای عمیق شخصیت اصلی را به شکلی بسیار مؤثر به خواننده منتقل کند.

💡 با اینکه آن گلیم سیه دیگر رنگ و روی خود را از دست داده بود، اما همچنان برای پیرمرد ارزش تاریخی و عاطفی بسیار زیادی داشت.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران