گلیم سیه
لغت نامه دهخدا
گلیم سیه. [ گ ِ م ِ ی َه ْ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) مجازاً بخت بد:
بس گلیم سیهاکز نظرت گشت سپید
نظر تو سیهی پاک بشوید ز گلیم.فرخی.
جمله سازی با گلیم سیه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تا هست گلیم سیه بخت به روزن خورشید به ویرانه ما نور نبخشد
💡 بدان گلیم سیه درخور است روی سیاه چنانکه رنگ رکو درخورد به اصل رکو
💡 در گوشه تاریک و متروک اتاق قدیمی، آن گلیم سیه که سالها از بین رفته بود، یادآور خاطرات تلخ دوران کودکی و روزهای سخت زندگی بود.
💡 شاعر با توصیف گلیم سیه در فضای داستان، سعی داشت حس تنهایی و انزوای عمیق شخصیت اصلی را به شکلی بسیار مؤثر به خواننده منتقل کند.
💡 با اینکه آن گلیم سیه دیگر رنگ و روی خود را از دست داده بود، اما همچنان برای پیرمرد ارزش تاریخی و عاطفی بسیار زیادی داشت.