گلیم سیه

گلیم سیه. [ گ ِ م ِ ی َه ْ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) مجازاً بخت بد:
بس گلیم سیهاکز نظرت گشت سپید
نظر تو سیهی پاک بشوید ز گلیم.فرخی.

💡 تا هست گلیم سیه بخت به روزن خورشید به ویرانه ما نور نبخشد

💡 بدان گلیم سیه درخور است روی سیاه چنانکه رنگ رکو درخورد به اصل رکو