لغت نامه دهخدا
شاسف. [ س ِ ] ( ع ص ) خشک از لاغری. ( منتهی الارب ). الیابس ضمرا و هزالا. ( اقرب الموارد ). رجوع به شاسب و شازب شود. سقاء شاسف؛ ای یابس. ( اقرب الموارد ). مشک خشک. || پیر پوست بر استخوان خشکیده. ( منتهی الارب ). قاحل. ( اقرب الموارد ).
