لغت نامه دهخدا
( راکدة ) راکدة. [ ک ِ دَ ] ( ع ص ) مؤنث راکد. ج، راکدات، رواکد. ساکن. ( ازتاج العروس ) ( از متن اللغة ). و رجوع به راکد شود.
( راکدة ) راکدة. [ ک ِ دَ ] ( ع ص ) مؤنث راکد. ج، راکدات، رواکد. ساکن. ( ازتاج العروس ) ( از متن اللغة ). و رجوع به راکد شود.