لغت نامه دهخدا
کورفهمی. [ ف َ ] ( حامص مرکب ) کورباطنی. ( فرهنگ فارسی معین ). کندفهمی. دیرفهمی. کودنی. و رجوع به کورفهم، کورباطنی و کورباطن شود.
کورفهمی. [ ف َ ] ( حامص مرکب ) کورباطنی. ( فرهنگ فارسی معین ). کندفهمی. دیرفهمی. کودنی. و رجوع به کورفهم، کورباطنی و کورباطن شود.
کند فهمی کم هوشی.