معنی کفول | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

کفول. [ ک ُ ] ( ع مص ) پذیرفتار کسی گردیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ضامن شدن کسی را. ( از اقرب الموارد ). پایندانی کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( دهار ) کفل. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به کُفل شود.