چشمه ٔ خون

چشمه خون. [ چ َ / چ ِ م َ / م ِ ی ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) ظاهراً دل و آن شکل صنوبری است. ( آنندراج ). دل و قلب. ( ناظم الاطباء ). کنایه از دل است. || چشمه ای که دارای خون است و چشمه ای که خون بجای آب از آن جاری است. || جوی خون. کنایه است از باران:
وز میغ سیه چشمه خون ریزانست
تا باد دگر ز میغ بردارد چنگ.منوچهری.